{"id":819,"date":"2008-06-19T12:05:43","date_gmt":"2008-06-19T12:05:43","guid":{"rendered":"http:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=819"},"modified":"2010-07-10T19:51:45","modified_gmt":"2010-07-10T19:51:45","slug":"gedreven-mensen-krijgen-alles-voor-elkaar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=819","title":{"rendered":"&#8216;Gedreven mensen krijgen alles voor elkaar&#8217;"},"content":{"rendered":"<p><em><\/p>\n<div id=\"attachment_936\" style=\"width: 310px\" class=\"wp-caption alignleft\"><em><a rel=\"attachment wp-att-936\" href=\"http:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?attachment_id=936\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" aria-describedby=\"caption-attachment-936\" class=\"size-thumbnail wp-image-936\" title=\"kamerkleinhomeimg\" src=\"http:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/wp-content\/uploads\/2008\/06\/kamerkleinhomeimg-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" \/><\/a><\/em><p id=\"caption-attachment-936\" class=\"wp-caption-text\">Foto: ankevanhal.nl<\/p><\/div>\n<p>Delta  21, 19 juni 2008, interview<\/em><\/p>\n<p>Enkel glas, tochtende  kieren en koude vloeren. In bestaande woningen is met eenvoudige  middelen veel energie te besparen. De vraag is: hoe krijg je mensen  zover? Hoogleraar duurzame woningtransformatie Anke van Hal heeft daar  wel idee\u00ebn over.<!--more--><\/p>\n<p><em>In uw intreerede, begin mei, noemde u de klimaatdoelstellingen van het  kabinet voor 2020 erg ambitieus. Hoe moeilijk is het om die te  realiseren?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Tot 2020 is het erg kort dag. Qua emissies zijn we  met veel pijn en moeite gelijk gebleven met 1990. Nu willen we die in  twaalf jaar tijd nog eens dertig procent verminderen. Maar als we niks  doen, komt er als gevolg van de economische groei twintig procent bij.  Dus eigenlijk willen we in twaalf jaar tijd de uitstoot halveren. Dat is  vrij ambitieus.&#8221;<\/p>\n<p><em>Is het niet gewoon wereldvreemd?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Tegenover  de taak die voor ons ligt is het misschien niet eens ambitieus genoeg.  Het is maar van welke kant je kijkt. Ik ga er vanuit dat  klimaatverandering re\u00ebel is. Als je die wilt keren moet er veel  gebeuren. Gelukkig begint iedereen dat nu in te zien. Alleen nu is de  vraag: hoe?&#8221;<\/p>\n<p><em>Zijn er voldoende maatregelen vanuit Den Haag om die  ambitie waar te maken?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Het kan natuurlijk altijd beter, maar er  gebeurt best veel. Een winstpunt is bijvoorbeeld dat het inkoopbeleid  verandert. De overheid wil verplicht stellen dat alle inkopen aan de  hoogste milieucriteria voldoen. Dat zal veel consequenties hebben. Als  je stelt dat ieder nieuw overheidsgebouw energieneutraal moet zijn  bijvoorbeeld. Of: er mag alleen nog energiezuinige verlichting in  overheidsgebouwen. Dan praat je wel over massa&#8217;s, dan gaan er wel dingen  veranderen. Zeker als provinciale en gemeentelijke overheden die  richtlijnen overnemen. Dat is niet kinderachtig.&#8221;<\/p>\n<p><em>Dus u neemt die  klimaatambities nog wel serieus?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Zeker. En heel veel partijen  met mij. Dat zie je aan de ambities die ze stellen. Het gezichtsverlies  zou natuurlijk enorm zijn als ze zich er niet aan houden. De ene stad na  de andere wil klimaatneutraal zijn en de doelstellingen buitelen over  elkaar heen.&#8221;<\/p>\n<p><em>Maar die zullen ze toch nooit halen?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Het  zijn zelfopgelegde verplichtingen die je ook bij bedrijven terugziet.  TNT, OVG&#8230; ze beseffen dat er een probleem is, stellen hoge ambities,  en dan zullen ze die ook moeten waarmaken.&#8221;<\/p>\n<p><em>U denkt niet dat ze  op onze vergeetachtigheid rekenen?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Nee, de meeste partijen zijn  erg serieus. Er zit natuurlijk altijd <em>windowdressing<\/em> bij. Maar  de partijen waar ik mee werk, co\u00f6peraties, projectontwikkelaars en  aannemers, zijn ervan overtuigd dat ze er iets mee moeten. Dat is een  groot verschil met de jaren negentig. Toen deden ze het alleen omdat de  overheid hen ertoe verplichtte. Toen de overheid zei: we doen het niet  meer, stopten ze er ook mee. Nu zijn partijen zich onder invloed van Al  Gore en de nasleep van New Orleans veel meer bewust geworden van de  risico&#8217;s van klimaatverandering.&#8221;<\/p>\n<p><em>Het probleem staat dus stevig  op de kaart. Maar ik verbaas me dan over marginale overheidsmaatregelen  zoals het invoeren van de spaarlamp. Dat zet toch geen zoden aan de  dijk?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Het is een communicatieverhaal. Je maakt dingen behapbaar  voor de mensen. Ondertussen ondersteunen ze in Den Haag ook een project  voor aardwarmte en de <em>cradle-to-cradle<\/em>-ambities van de gemeente  Almere worden door de overheid aangemoedigd. Het speelt op alle  niveaus.&#8221;<\/p>\n<p><em>Zou een grootscheeps isolatieprogramma van woningen  niet veel effectiever zijn?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Ja, het zou enorm helpen als het  financieel aantrekkelijker werd voor mensen om te investeren. Maar dat  hoeft niet per se via subsidies te gaan. Banken kunnen ook de  financieringsconstructies veranderen. Ik ben zijdelings betrokken bij  het project &#8216;Meer-met-minder&#8217; dat eigenaar-bewoners wil aanzetten tot  energiebesparing. Als de financi\u00eble constructie gunstig is, kun je  mensen laten zien dat ze meer comfort kunnen krijgen voor minder geld.  Zeker in een oudere woning verdienen energiebesparende maatregelen  zichzelf snel terug. Alleen voel je niet het geld dat je bespaart, maar  wel wat je investeert. Die besparing moet daarom in tijd naar voren  worden getrokken.&#8221;<\/p>\n<p><em>Heeft u daar zelf ervaring mee?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Ik  probeer alles zelf uit. Ik heb een woning uit 1929 die veel te groot is,  dus dat was wel een uitdaging. Ik weet hoeveel ik ga besparen en dat  het dus een goede investering is. Toch voel je vooral het geld dat je  uitgeeft. Emoties spelen een grote rol.&#8221;<\/p>\n<p><em>Welke maatregelen heeft u  thuis genomen?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Ik heb nu twaalf vierkante meter  zonnecollectoren op het dak voor de centrale verwarming en de  warmwatervoorziening. Ik ben nog steeds op zoek naar de meest optimale  vormen van isolatie en weet steeds beter wat geschikt is voor mijn  situatie. Wat een enorme besparing opleverde, waren deurdrangers op alle  deuren. Maar vervolgens kwamen de ventilatieproblemen aan het licht.  Binnenkort komen er kleine apparaatjes die ventileren op basis van het  CO2-gehalte van de binnenlucht. Achter mijn voordeur, die niet te  isoleren is, heb ik een zwaar veloursgordijn aangebracht. Wat ik het  fijnste vond, is dat ik \u00e9\u00e9n partij heb gevonden die alles voor me regelt  en de contacten legt met alle andere partijen. Dus als er iets fout  gaat, heb ik \u00e9\u00e9n bekend aanspreekpunt. Dat is volgens mij het concept  van de toekomst.&#8221;<\/p>\n<p><em>Een soort energieconsulent?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Ja, maar  dan wel een die partijen aanstuurt en niet alleen adviseert. Je moet zo  iemand kunnen vertrouwen en hem de sleutel durven geven. Ook de  financi\u00ebn lopen via hem. Ik betaal hem, en hij betaalt de  onderaannemers. Dat maakt het wel een stuk makkelijker, want los van de  kennis en de kosten staat ook het gedoe het daadwerkelijk treffen van  besparingsmaatregelen in de weg. Ik hoop dat zo&#8217;n integrale benadering  in de toekomst standaard zal worden.&#8221;<\/p>\n<p><em>Is daar een kans op?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Ik  denk dat de behoefte zal toenemen, ondermeer als gevolg van de  Meer-met-minder-campagne. Ik denk wel dat er dan partijen in die markt  stappen. Bovendien vergroot de hoge energieprijs natuurlijk de  belangstelling voor energiebesparing.&#8221;<\/p>\n<p><em>Het ligt waarschijnlijk  moeilijker bij huurwoningen, waar de verhuurder moet investeren en de  huurders er profijt van hebben?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Wanneer mensen gedreven worden  door een gevoel van urgentie, kan veel. Veel corporaties zijn actief.  Grote en kleine. Zo is er een kleine co\u00f6peratie, OFW in Dronten, en die  krijgt de raarste dingen voor elkaar. Als je het per se wilt, blijkt van  alles mogelijk.&#8221;<\/p>\n<p><em>Mensen moeten het zelf willen?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Ja, en  of dat nou om het milieu gaat of gewoon omdat je beter wilt zijn dan je  concurrent, dat maakt voor mij niks uit. Achter alle succesvolle  projecten staan altijd een paar mensen die het per se wilden. Als het  alleen is omdat de overheid het voorschrijft, of omdat er toevallig  subsidie voor is, dan krijg je een heel andere dynamiek. Dat  enthousiasme opwekken zie ik als mijn taak hier op Bouwkunde. Er ligt  een enorme opgave met betrekking tot energiebesparing in de bestaande  wijken. Daar moeten nog veel creatieve oplossingen voor worden gezocht.  Er zijn dus veel creatieve mensen nodig. Nou, die zitten bij Bouwkunde,  alleen niemand houdt zich bezig met de bestaande omgeving. Ik wil hen  voorhouden dat hier een leuke uitdaging ligt.&#8221;<\/p>\n<p><em>In uw intreerede  zegt u niet te willen prediken, maar inhaken op het heersende  enthousiasme. Gaat dat hier ook op?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Zeker. Ik zie dat het gevoel  van urgentie bij studenten wel leeft. En anders dan vroeger kun je ook  mooie voorbeelden laten zien van de laatste twintig jaar. Het  vooroordeel dat duurzaam bouwen er niet uit zou zien is wel achterhaald.  Zie het bankgebouw van Meyer en Van Schooten of het GWL-terrein in  Amsterdam.&#8221;<\/p>\n<p><em>Is de bouwwereld wel gemotiveerd voor  duurzaamheidsinnovaties?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Er is een groeiende minderheid, een  soort <em>cultural creatives<\/em>. Dat is een term van de Canadese  hoogleraar Paul Ray die onderzoek heeft gedaan naar motivaties voor  milieu-innovaties. Cultural creatives zien duurzaamheid als onderdeel  van de kwaliteit, en voor kwaliteit ben je bereid meer te betalen. Denk  aan een beroemde kok die nu ook biologisch kookt, maar vooral omdat het  lekkerder is. Die groep is in twee jaar tijd van 15 naar 25 procent  gegroeid. Dat is de groep die bezig is met zingeving. Die mensen vinden  milieu belangrijk, maar ook een hoge levensstandaard. Dat is een grote  massa die verschil kan maken. Er vallen ook veel architecten onder, is  mijn indruk.&#8221;<\/p>\n<p><em>Ik las dat in Harvard tot <\/em><em>energy consultant opgeleide studenten van deur tot deur zijn gegaan om iedereen  energieadvies op maat te geven. Kan dat hier ook?<\/em><\/p>\n<p>&#8220;Het lijkt me  wel een goed idee om bouwkundestudenten daarvoor bij te scholen. De  motivatie om te leren wordt beter en het levert architecten op die meer  zicht hebben op energiekwesties, waardoor de kwaliteit verbetert. Ik  vind het wel een optie.&#8221;<\/p>\n<p><strong>WIE IS ANKE VAN HAL?<\/strong><\/p>\n<p>&#8216;Niet  moeten, maar willen&#8217; is het motto van hoogleraar duurzaamheid in de  bestaande bouw prof.dr.ir. Anke van Hal (43). Sinds november vorig jaar  is ze voor twee dagen per week verbonden aan de afdeling real estate  &amp; housing van de faculteit Bouwkunde. Daarnaast werkt ze twee dagen  als hoogleraar sustainable building bij het Centre for Sustainability  van Universiteit Nijenrode.<\/p>\n<p>In 1989 studeerde ze af bij Bouwkunde  in Delft. Ze werd medewerker duurzaam bouwen bij de gemeente Delft en  daarna bij het milieukundig adviesbureau BOOM. In 1996 keerde ze naar de  TU terug voor haar promotieonderzoek, dat ze in 2000 afsloot. Vanaf die  tijd runt Van Hal haar eigen adviesbureau. Daarnaast schrijft ze veel.  Wat als correspondentschap voor Delta begon, mondde uit in ondermeer het  hoofdredacteurschap van het tijdschrift &#8216;Puur Bouwen&#8217; (voorheen  &#8216;Duurzaam Bouwen&#8217;) en hoofdredacteurschap van het blad &#8216;Puur Wonen&#8217;.<\/p>\n<p>Anke  van Hal is getrouwd en heeft twee dochters van 14 en 11 jaar oud.<\/p>\n<p><a href=\"http:\/\/www.delta.tudelft.nl\/nl\/archief\/artikel\/-gedreven-mensen-krijgen-alles-voor-elkaar\/18090\" target=\"_blank\">zie ook het artikel op website TU Delta<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Delta 21, 19 juni 2008, interview Enkel glas, tochtende kieren en koude vloeren. In bestaande woningen is met eenvoudige middelen veel energie te besparen. De vraag is: hoe krijg je mensen zover? Hoogleraar duurzame woningtransformatie Anke van Hal heeft daar wel idee\u00ebn over.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[24],"tags":[],"class_list":["post-819","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-delta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/819","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=819"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/819\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":938,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/819\/revisions\/938"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=819"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=819"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}