{"id":720,"date":"0200-11-01T15:15:02","date_gmt":"0200-11-01T15:15:02","guid":{"rendered":"http:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=720"},"modified":"2010-07-04T15:18:37","modified_gmt":"2010-07-04T15:18:37","slug":"energie-wordt-een-schaars-goed-en-gaat-op-de-bon","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=720","title":{"rendered":"&#8216;Energie wordt een schaars goed en gaat op de bon&#8217;"},"content":{"rendered":"<p><em>Delta 32, 01 nov 2007, interview duurzaam ondernemer Paul Hamm<\/em><\/p>\n<h3><strong>&#8216;Energie  wordt een schaars goed en gaat op de bon&#8217;<\/strong><\/h3>\n<p>Zijn  belangstelling voor duurzaam ondernemen ontstond bij chemieconcern DSM.  &#8220;In mijn ogen heeft duurzaam ondernemen vele malen meer waarde dan  gewoon commercieel ondernemen.&#8221; Duurzaamheid is volgens ir. Paul Hamm  doorgedrongen tot de directiekamers van de grootste ondernemingen.<em><!--more--><\/em><\/p>\n<p>U bent pleitbezorger van jong fossiel. Wat betekent dat?<\/p>\n<p>\u201cOp het  moment dat je oud fossiel gebruikt of verbrandt, komt er CO2 vrij dat  miljoenen jaren geleden is opgeslagen. Steeds meer CO2. En dat leidt tot  problemen, daar zijn we nu langzamerhand met zijn allen van overtuigd.  Een alternatief waar je met grote ogen naar moet kijken is de groene  biomassa ofwel: jong fossiel. Dat lost twee problemen op: je bindt het  CO2 vandaag en je laat het eventueel morgen vrij. Daarnaast sla je  energie op. Je kunt het miljoenen jaren laten liggen als je wilt, dan  krijg je weer fossiele energie. Biomassa biedt dus de combinatie van  energieopvang, energieopslag en CO2-binding. De natuur heeft ons al heel  lang geleden voorgedaan hoe het moet. Het gebruik van fossiele  brandstof is eigenlijk een verkeerde afgeleide geweest.\u201d<\/p>\n<p>Is  Nederland niet veel te klein voor de teelt van energiegewassen?<\/p>\n<p>\u201cOh,  laat u uw auto ook op Nederlandse aardolie rijden? Geweldig is dat. Dan  heeft u de economie nog niet in de gaten. We leven niet in Nederland,  maar op de wereldbol. Natuurlijk zijn we afhankelijk van import.  Nederland heeft per jaar 3000 petajoule nodig. De helft daarvan is  warmte. Daarop kun je besparen met energieneutrale gebouwen. Besparing  is het eerste, daar moet je altijd mee beginnen. Dan heb je de  mobiliteit. Iedereen denkt dat daar het grote verhaal zit, maar dat is  nog geen tien procent van het Nederlandse verbruik, dus 300 petajoule.  Dan heb je de chemie met 600 petajoule. Men verwacht in 2030 dat 30  procent van de grondstoffen niet meer van fossiele oorsprong is, maar  uit biomassa komt. Dat zijn geen fantasten die dat zeggen. Dat zijn de  Akzo&#8217;s, de DSM&#8217;s en ook de Shells van deze wereld. Voor Nederland  betekent dat 1000 petajoule, 30 procent van 3000 petajoule, uit  biomassa. Maar ga eens na hoeveel er is aan restproducten: wat er op het  land blijft liggen, de afgeleiden van de import, denk aan de stengels  van de ge\u00efmporteerde soja, het bermgras, het afvalhout dat in de bossen  naar beneden valt. Bij elkaar genomen heeft u dan al ongeveer 400  petajoule te pakken. Dat is geen theorie, dat is allemaal keurig  berekend door het energieonderzoekscentrum ECN. Maar het is evident dat  het grootste deel zal moeten komen uit import. En nou is de grootste  truc met biomassa: hoe ga je dat certificeren?\u201d<\/p>\n<p>Dat lijkt me wel  een probleem.<\/p>\n<p>\u201cWe kunnen nu wel met z&#8217;n allen gaan bedenken  waarom certificering niet werkt, maar ik zeg: laten we er nou gewoon  maar mee beginnen en ophouden met leuteren. Als iemand oerwoud kapt voor  zijn plantage koop je daar niet van. Dat is de bottom-line.\u201d<\/p>\n<p>Zijn  we zo afhankelijk van biomassa?<\/p>\n<p>\u201cEr zijn niet zoveel andere  manieren.\u201d<\/p>\n<p>Wat denkt u van zonnepanelen en windmolens?<\/p>\n<p>\u201cDie  leveren geen grondstoffen op; ze geven alleen elektriciteit met alle  opslagproblemen die daarbij horen. Overigens zal volgens het platform  duurzame elektriciteit binnen twintig jaar onze stroom voor dertig  procent afkomstig zijn uit de verbranding van biomassa. Het platform  Nieuw Gas verwacht omstreeks 2050 de helft van het gas uit biomassa te  betrekken. Je zult dan schrale gronden moeten gaan beplanten, je zult  jatropha&#8217;s moeten gaan verbouwen, struiken die op woestijnachtige grond  groeien en oliehoudende noten leveren. Of wat dacht u van algenkweek als  grondstof voor biodiesel. Ook dat kun je ideaal doen in de Sahara.\u201d<\/p>\n<p>Dat  hoor je vaker, maar is het een re\u00eble mogelijkheid?<\/p>\n<p>\u201cHet is geen  utopie meer, geen geitewollensokkenverhaal, maar harde werkelijkheid. Ik  geef u een voorbeeld van de commerci\u00eble kant ervan. Neem de fabriek van  Bio MCN, een consortium dat ik vorig jaar heb opgericht met andere  partijen waaronder Econcern. Het is de grootste methanolfabriek van  Europa en produceert 1,2 miljoen ton methanol. Methanol is een  basisproduct en dat maak je op aardgasbasis. Door een hele knappe  vinding van ir. Sieb Doorn, die daarmee bij mij aanklopte, is het ook te  maken van restproducten: afval. We noemen het niet zo, want dan zijn we  een afvalverwerkingsbedrijf. We maken methanol nu van glycerol dat  vrijkomt bij biodieselproductie. Maar je kunt ook methanol maken op  basis van het vergassen van biomassa. Tot aan de klikobak toe. Je kunt  daar synthesegas van maken (mengsel van CO en H2, red.) waaruit je  methanol maakt, en dat is een basisproduct in de synthetische chemie.  Alle organische producten zijn te gebruiken als input. Een dooie koe kun  je nog gebruiken. Ik geloof in dit soort systemen, niet omdat ik  idealist ben, maar omdat ik puur praktisch denk. Bij de autoshow in  Frankfurt hebben Mercedes en BMW het over energie, energie en energie.  Je ziet dus dat ook de grote industrie ermee bezig is en dat geeft voor  mij aan dat er iets wezenlijks aan de hand is.\u201d<\/p>\n<p>Geldt dat ook  buiten de transportsector?<\/p>\n<p>\u201cDe chemische industrie bijvoorbeeld  zet in op halvering van het gebruik van fossielen in 2030. Dat staat in  een convenant van VNO en het VNCI (de ondernemersorganisatie en de  chemische industrie, red.) en dan wordt het getekend. Dat zijn toppers  van de industrie die dat tekenen. Daar kun je sceptisch over doen, maar  ik zie meneer Feike Sybesma (DSM, red.) die verklaart: binnen nu en tien  jaar zit DSM op een gebruik van 25 tot 30 procent groene grondstoffen.  Als zo&#8217;n man dat zegt, maakt &#8216;ie de flater van zijn leven als dat niet  gebeurt. Ik zie overal beweging van mensen binnen grote industrie\u00ebn die  zeggen: hier ga ik voor. En dan concludeer ik: er is een oplossing.\u201d<\/p>\n<p>Is  dat een geloof?<\/p>\n<p>\u201cEen basisinstelling. Er is altijd een oplossing  en als die eenmaal draait, dan moet je &#8216;m optimaliseren. Nou, daar zijn  we als mensheid heel goed in. Als we onze denkkracht daar op inzetten,  dan vinden we oplossingen, dat geloof ik echt. En als de energie almaar  duurder wordt, zal de mensheid vanzelf minder energie gaan verbruiken.  Goedbeschouwd is de manier waarmee we nu met energie omgaan een totaal  luxeprobleem. In de winter gebruiken we energie om te stoken en in de  zomer om te koelen, belachelijk. Men denkt nu: het zal wel meevallen.  Nee, het gaat niet meevallen. Het is geen evolutie meer, er komt een  revolutionair moment. Als de Russen de gaskraan dichtdraaien, hebben we  een groot probleem.\u201d<\/p>\n<p>Maar dat vertelt niemand, dat verduurzaming  van de energievoorziening offers kost.<\/p>\n<p>\u201cHet is ook politiek  onaardig. Ik ben ervan overtuigd dat als politici zouden weten wat voor  offers het kost, dan kunnen ze ermee overweg. Maar als de offers  uitblijven riskeer je te worden uitgemaakt voor doemdenker of  onheilsprediker. Dus hoe overtuigend is ons verhaal dat de wal het schip  dadelijk gaat keren? Er komt een moment dat het niet meer gaat zoals we  gewend zijn.\u201d<\/p>\n<p>Is dat afhankelijk van de olieprijs?<\/p>\n<p>\u201cDat  is mogelijk, maar het kan ook zijn dat we het milieu zover hebben  verknald dat er nauwelijks meer te leven is. Dan komt het moment dat  mensen denken: oeps, we zijn doorgeschoten. Dan m\u00e2g je niet meer  autorijden. Dan m\u00e2g je je huis niet warmer stoken dan zoveel graden en  dan krijg je nog maar zoveel energie-equivalenten.\u201d<\/p>\n<p>Energie op de  bon?<\/p>\n<p>\u201cJa, energie op de bon. Dat is mijn verwachting. Energie  wordt een schaars goed en gaat op de bon, tenzij je het duurzaam opwekt.  Dat maakt mensen inventief. De wereld gaat er heel anders uitzien dan  nu. Duurzaamheid zal worden beloond, en niet bestraft zoals nu.\u201d<\/p>\n<p>Wanneer  verwacht u dit soort scenario&#8217;s?<\/p>\n<p>\u201cOver twintig jaar. Dat is de  reden waarom ik nu investeer in duurzame energie. Deels uit idealisme,  ja, deels puur commercieel. En dat moet ook. Verduurzaming is geen waan  van de dag meer, het is de hype voorbij.\u201d<\/p>\n<p>BioMCN in Delfzijl  maakt methanol uit glycerol, een restproduct dat bij de productie van  biodiesel ontstaat. Het bedrijf werd in 2006 opgericht door Paul Hamm en  Sieb Doorn. Deelnemers in het consortium zijn het Japanse bedrijf  Teijin, Econcern, de Noorderlijke Ontwikkelingsmaatschappij en Oakinvest  (Belgi\u00eb). De stuwende kracht achter de methanolvraag is de Europese  verplichting tot 5,75 procent biobrandstof in benzine en diesel in 2010  en 10 procent in 2020. Afgelopen dinsdag ontving BioMCN in Wenen de  Biofuels Technology Innovation Award van de World Refining Association.  Uitvinder Sieb Doorn en CEO Rob Voncken namen de prijs in ontvangst.<\/p>\n<p><a href=\"javascript:void(null);\" target=\"verweg\">www.wraconferences.com<\/a><br \/>\n<strong>Wie  is Paul Hamm?<\/strong><\/p>\n<p>Ir. Paul Hamm (1949) studeerde Chemische  Technologie in Delft (1966-1972) en studeerde af op de methanolfabriek  in Delfzijl die op dat moment gebouwd werd. Een kleine 35 jaar later zou  hij die fabriek opkopen. Hamm heeft zich ontpopt als veelzijdig en  actief ondernemer. Hij is mede-oprichter en gedeeltelijk ook  mede-eigenaar van een dozijn ondernemingen actief in mineraal water,  wijn en bier tot en met algenkweek, biomethanol,torrefactiefabrieken en  de ontwikkeling van een elektrisch bestelwagentje. Tot 2004 werkte Hamm  bij chemieconcern DSM. Daarvoor heeft hij samen met Ir. J. Hak de  H&amp;H Group opgebouwd, die in 1997 fuseerde met BMA tot een bedrijf  met destijds een omzet van meer dan 500 miljoen gulden. Behalve groen  ondernemer is Paul Hamm onder meer voorzitter van het Platform Groene  Grondstoffen, opgezet door het ministerie van EZ en nu rapporterend aan  zes ministeries. Hamm is ook lid van het dagelijks bestuur van het VNCI.<\/p>\n<hr \/>\n<p><a href=\"http:\/\/www.delta.tudelft.nl\/nl\/archief\/artikel\/-energie-wordt-een-schaars-goed-en-gaat-op-de-bon\/17273\" target=\"_blank\">Zie ook website TU<\/a><\/p>\n<hr \/>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Delta 32, 01 nov 2007, interview duurzaam ondernemer Paul Hamm &#8216;Energie wordt een schaars goed en gaat op de bon&#8217; Zijn belangstelling voor duurzaam ondernemen ontstond bij chemieconcern DSM. &#8220;In mijn ogen heeft duurzaam ondernemen vele malen meer waarde dan gewoon commercieel ondernemen.&#8221; Duurzaamheid is volgens ir. Paul Hamm doorgedrongen tot de directiekamers van de [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[24],"tags":[],"class_list":["post-720","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-delta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/720","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=720"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/720\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":721,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/720\/revisions\/721"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=720"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=720"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=720"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}