{"id":671,"date":"2007-12-04T09:50:59","date_gmt":"2007-12-04T09:50:59","guid":{"rendered":"http:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=671"},"modified":"2010-07-04T09:51:50","modified_gmt":"2010-07-04T09:51:50","slug":"kunstklimaat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=671","title":{"rendered":"Kunstklimaat"},"content":{"rendered":"<p>VROM.nl, december 2007<\/p>\n<h2>Kunstklimaat<\/h2>\n<p>Terwijl het ijs van de Noordpool sneller wegsmelt dan men heeft  durven denken, weet de Nederlandse schaatser zich verzekerd van honderd  dagen ijspret per jaar. We maken ons eigen klimaat, maar de gevolgen  blijven niet uit.<\/p>\n<p>Aan het eind van de zomer maakt het nationale sneeuw- en  ijscentrum (NSIDC) van de universiteit van Colorado elk jaar bekend  hoeveel ijs er in september nog op de Noordpool lag. En dit jaar was dat  beroerd weinig: de helft minder dan in de jaren vijftig. In het  persbericht sprak het centrum de vrees uit dat het point of no return  gepasseerd was. Daarmee wordt de zelfversterkende terugkoppeling bedoeld  van het afsmeltende poolijs. Wit ijs weerkaatst de zonnestraling, maar  bij minder zeeijs neemt het donkere water de zonnewarmte beter op  waardoor de temperatuur sneller stijgt wat op zijn beurt het afsmelten  versterkt.<\/p>\n<p>In Nederland hoeven we daar binnenkort niet meer van wakker te  liggen want in Biddinghuizen legt men de laatste hand aan een vijf  kilometer lange ijsbaan door de Flevopolder. Flevonice is een  wereldattractie voor marathonschaatsers en garandeert 100 dagen  schaatsplezier per jaar. 24 Koelmachines met een gezamenlijk vermogen  van 9,6 megawatt staan daar voor in. Wie maalt er nog om zachte winters?<\/p>\n<p>De opmars van het kunstklimaat houdt gelijke tred met de  toenemende verstedelijking. Afgelopen jaar woonden er voor het eerst  meer mensen in steden dan op het platteland. De meeste steden zijn  onafzienbare betonwoestijnen waarin de inwoners ieder contact met de  natuur hebben verloren. Hun hele leefomgeving is kunstmatig, net als het  voedsel en in toenemende mate ook het klimaat. Subtropische  zwemparadijzen, kunstijsbanen en sneeuwzekere indoor skihellingen  overtreffen het wisselvallige origineel vaak in zekerheid, comfort en  voorzieningen.<\/p>\n<p>Het klimaat is maakbaar geworden. Wie wil, bezoekt in Arnhem  het regenwoud, de savannen, de steenwoestijn en het mangrovebos in een  middag. Waarom zou je verder reizen? Ski\u2018rs kunnen terecht in indoor  skihallen, waarvan er wereldwijd al 25 geopend zijn, waaronder &#8216;s  werelds grootste in ons eigen Landgraaf. In Tokio is onlangs een indoor  hengelvijver geopend en in New York werkt men aan een overdekte jungle.  Central Park is te gewoontjes.<\/p>\n<p>Het sterkste staaltje van kunstklimaat biedt wel Dubai, waar  je kunt ski\u2018n in de woestijn. Buiten is het 45 graden, binnen oefent  Abdul zijn slalom. De foto&#8217;s van skidubai tonen ons tijdsbeeld: mannen  in djellaba en tulband zweven in een stoeltjeslift over een nagebouwde  alpenhut onder een blauwgrijze hemel met tal van  spotjes als  uitgegroeide sterren. Het kunstklimaat biedt een belevenis, en de  belevenis is markt geworden. In de kelder loeien de koelmachines;  energie voor de leuk.<\/p>\n<p>Ver weg in het noorden voltrekt zich ondertussen stilletjes  een ecologische ramp. En in Berlijn heeft het schattige ijsbeertje Knut  van vorig jaar zich ontwikkeld tot een grauwe sacherijnige puber. Niet  genoeg ijs.<\/p>\n<p>copyright  \u00a9 Het Inzicht \/ Jos Wassink, 2007<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>VROM.nl, december 2007 Kunstklimaat Terwijl het ijs van de Noordpool sneller wegsmelt dan men heeft durven denken, weet de Nederlandse schaatser zich verzekerd van honderd dagen ijspret per jaar. We maken ons eigen klimaat, maar de gevolgen blijven niet uit. Aan het eind van de zomer maakt het nationale sneeuw- en ijscentrum (NSIDC) van de [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[21],"tags":[],"class_list":["post-671","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-vrom"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/671","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=671"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/671\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":672,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/671\/revisions\/672"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=671"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=671"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=671"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}