{"id":626,"date":"2004-06-03T16:27:44","date_gmt":"2004-06-03T16:27:44","guid":{"rendered":"http:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=626"},"modified":"2010-07-03T16:30:28","modified_gmt":"2010-07-03T16:30:28","slug":"kennisknelpunt","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=626","title":{"rendered":"Kennisknelpunt"},"content":{"rendered":"<p><a href=\"http:\/\/www.inzicht.box.nl\/prod_art.htm\"> <\/a>Brief De Groene Amsterdammer, 12 juni 2004<\/p>\n<h2>Kennisknelpunt<\/h2>\n<p>&#8220;Het knelpunt van de kenniseconomie ligt dus eerder in het vmbo dan  op de universiteit&#8221;, stelt Ben Ligteringen in zijn essay over de  kenniseconomie (De Groene, 29 mei). Met alle respect, maar hiermee slaat  hij volgens mij de plank behoorlijk mis. Niet alleen is zijn stelling  geen logische gevolgtrekking uit zijn verhaal, het is bovendien ook niet  waar. Het knelpunt van de kenniseconomie ligt namelijk heel ergens  anders: Op een punt dat Ligteringen eerder glashelder analyseert. Hij  laat zien dat Nederland sterk is in patenten en publicaties, maar zwak  in de geringe interesse in een wetenschappelijke loopbaan en in de  achterblijvende vermarkting van de patenten.<\/p>\n<p>Nu wordt de geringe interesse gecompenseerd door hooggeleerde  immigratie (inmiddels is de helft van de promovendi afkomstig uit landen  als Polen, Wit-Rusland en India), maar de werkelijke flessenhals van de  Nederlandse kenniseconomie is het kennisgat tussen universiteiten en  bedrijven. Een enkele uitzondering daargelaten bekijken bedrijfsleven en  universiteiten elkaar in Nederland nog met veel argwaan. Bedrijven  eisen medewerking van de universiteiten omdat die uit algemene middelen  betaald worden en zich dus voor het algemeen welzijn zouden moeten  inzetten. Universiteiten anderzijds spelen graag de kaart van de  onaantastbare academische vrijheid.<\/p>\n<p>In Finland hebben ze dat probleem twintig jaar geleden al  opgelost. Onderzoeksgeld wordt daar voor de helft toegekend aan  fundamenteel onderzoek en de andere helft aan toegepast onderzoek. Wie  academische vrijheid wil, klopt dus bij het eerste potje aan. Het  toegepaste fonds (Tekes met een jaarlijks budget van 380 miljoen Euro)  koppelt onderzoekers van universiteiten aan het bedrijfsleven, doordat  alleen subsidie toegekend wordt aan een partnerschap van beiden. Deze  eenvoudige truc zorgt ervoor dat onderzoekers met hun idee\u00ebn op zoek  gaan naar bedrijven die er iets in zien. Toegepast onderzoek blijft op  die manier ook gefocusd. Tekes betaalt bij een project 80% van het  onderzoek, het bedrijf dus maximaal 20% (en minder als er meer bedrijven  aan meedoen). Genoeg investering om daadwerkelijk interesse te moeten  hebben en te weinig om zeggenschap te claimen over het onderzoek.<\/p>\n<p>Het Nederlandse innovatieplatform zou met het kant-en-klare Finse  model de contacten tussen universiteiten en bedrijven aanzienlijk  kunnen bevorderen. Het is mij een raadsel waarom dat niet gebeurt.<\/p>\n<p>copyright  \u00a9 Het Inzicht \/ Jos Wassink, 2004<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Brief De Groene Amsterdammer, 12 juni 2004 Kennisknelpunt &#8220;Het knelpunt van de kenniseconomie ligt dus eerder in het vmbo dan op de universiteit&#8221;, stelt Ben Ligteringen in zijn essay over de kenniseconomie (De Groene, 29 mei). Met alle respect, maar hiermee slaat hij volgens mij de plank behoorlijk mis. Niet alleen is zijn stelling geen [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12],"tags":[],"class_list":["post-626","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-anders"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/626","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=626"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/626\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":627,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/626\/revisions\/627"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=626"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=626"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=626"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}