{"id":560,"date":"1999-04-12T12:44:26","date_gmt":"1999-04-12T12:44:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=560"},"modified":"2010-07-03T12:45:08","modified_gmt":"2010-07-03T12:45:08","slug":"medicinale-werking-van-klamme-oksels","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/?p=560","title":{"rendered":"Medicinale werking van klamme oksels"},"content":{"rendered":"<p>Haagsche Courant, 12-04-1999<\/p>\n<h2>Medicinale werking van klamme oksels<\/h2>\n<p><strong>Duikt u ook zo graag in oksel of decollet\u00e9 van uw geliefde? De  wetenschap begint te begrijpen waarom. De aantrekkingskracht van zweet,  dierlijke lusten en fetisjisme met ondergoed zijn allemaal terug te  voeren op feromonen, chemische boodschappers die voorkomen in zweet.  Pilfabrikant Organon in Oss ziet er zelfs een nieuw soort geneesmiddelen  in: &#8220;minimale doses, geen bijwerking en onmiddellijk effect.&#8221; Bijna te  mooi om waar te zijn. Bijna. <\/strong><\/p>\n<p>Hoe primitiever het organisme, des te groter is de rol van  feromonen. Bij insecten bestaat er een heel scala van feromonen die het  gedrag dicteren. Zo bestaat er bij bijen een stofje met als strekking  \u0152veeg mij de tent uit, want ik ben dood\u00b9. Springlevende bijen die bij  wijze van experiment met dit stofje waren ingesmeerd werden na  terugplaatsing in de korf er resoluut weer uitgewerkt, hoezeer ze ook  trachtten te bewijzen dat er een misverstand in het spel was. Dat ook  bij zoogdieren de kracht van feromonen niet onderschat moet worden weet  iedereen die wel eens met een loopse hond over straat geweest is. Maar  in tegenstelling tot bij insecten lijkt bij zoogdieren de  feromonencommunicatie beperkt tot seksuele communicatie.<br \/>\nTot voor kort ging men er vanuit dat mensen van een dergelijk  animaal communicatiesysteem gevrijwaard waren gebleven. Weliswaar trof  de Nederlandse legerarts Frederik Ruysch in 1702 in de neus van een  gewonde soldaat een orgaantje aan dat deed denken aan een  feromonenreceptor bij andere dieren, maar zijn ontdekking raakte  vergeten.<br \/>\nOok waren er aanwijzingen voor menselijke feromonencommunicatie.  Over bepaalde stammen ging het verhaal dat mannen konden \u0152ruiken\u00b9 of  een vrouw in haar vruchtbare periode was. Ook het slaapzaaleffect is een  bekend verhaal: bij vrouwen die dicht opeen leven -bijvoorbeeld in een  klooster- zouden de menstruatiecycli synchroon gaan lopen. En op de  universiteit van Utah ontdekte Dr David Berliner begin jaren zestig dat  laboranten die met menselijke huidextracten werkten opeens rustiger,  opener en vriendelijker werden. Lange tijd zijn dergelijke aanwijzingen  niet verder gekomen dan aardige anekdotes met een hoog broodje-aap  gehalte.<\/p>\n<p>Vorig jaar werd voor het eerst een hard bewijs gepubliceerd voor het  bestaan van menselijke feromonen. Martha McClintock (Universiteit van  Chicago) had het slaapzaaleffect onder gecontroleerde omstandigheden  onderzocht en vond dat ingeademd zweet van de ene vrouw de  menstruatiecyclus van een andere vrouw zowel kan verlengen als bekorten  (afhankelijk van de menstruale fase waarin de eerste vrouw zich  bevindt).<br \/>\nIn zweet zitten dus blijkbaar verborgen chemische boodschappen  over lichaamsgesteldheid die bovendien directe invloed hebben op de  hormoonhuishouding van anderen. Maar welke stoffen zijn dat?<br \/>\nDr David Berliner had daar inmiddels al een aardig idee over. In  1992 ging hij met pensioen en besloot zijn observatie van dertig jaar  daarvoor nader te onderzoeken. Hij richtte het bedrijfje Pherin  Corporation op om de invloed van huidextracten op proefpersonen te  ontrafelen. Zweet werd chemische ontleed en gezuiverd in honderden  componenten waarvan de werkzaamheid op cellen van het vomeronasale  orgaan werd uitgetest. Werkzame componenten werden vervolgens  uitgeprobeerd op vrijwilligers (m\/v). Dat werk resulteerde in een lijst  met 150 patenten op gesynthetiseerde stoffen (vomeropherins gedoopt) die  specifiek werkzaam zouden zijn op het VNO.<br \/>\nMet een speciale elektrode meet Dr Louis Monti (onderzoeksleider  bij Pherin) de activiteit van het VNO terwijl hij minuscule hoeveelheden  damp naar het orgaantje leidt. De lichamelijke reactie op de feromonen  leest hij af aan de registratie van -ondermeer- ademhaling, hartslag,  lichaamstemperatuur en hersenactiviteit.<br \/>\nOp deze manier zijn stoffen gevonden die alleen werkzaam zijn bij  vrouwen en niet bij mannen en andersom. Ook gaven vrijwilligsters bij  sommige stoffen te kennen dat ze zich rustiger of beter voelden dan voor  de proef. Met dergelijke aanwijzingen is Pherin op zoek gegaan naar  partners in de farmaceutische industrie om bepaalde \u0152vomeropherins\u00b9  verder te ontwikkelen tot geneesmiddel.<\/p>\n<p>Dr Koen Wiedhaup, groepsdirecteur van Akzo Nobel pharma, kwam in 1995  op een bedrijvenbeurs in contact met Pherin en hoorde van hun claim dat  feromoonachtige stoffen hormoonhuishouding zouden kunnen be\u00efnvloeden.  \u00b3Ik kon moeilijk geloven dat het een waar verhaal was\u00b2, kijkt hij terug.  \u00b3Maar als het waar is, dan is het wel vreselijk mooi: heel weinig stof,  geen bijwerkingen en onmiddellijke werking. Drie eigenschappen voor een  ideaal geneesmiddel.\u00b2<br \/>\nWiedhaup wist de scepsis bij het dochterbedrijf Organon te  overwinnen en bracht een samenwerking met Pherin tot stand voor de  ontwikkeling van een middel tegen menstruatieklachten.<br \/>\nEen goed medicijn tegen menstruatieklachten bestaat nog niet,  meent Prof. Aad Sitsen van Organon. De huidige behandelingen -met  hormonen of met antidepressiva- grijpen diep in maar zijn weinig  specifiek, waardoor er vaak veel bijwerkingen zijn. Feromonen zouden een  oplossing kunnen bieden.<br \/>\nHet fundamentele verschil met andere geneesmiddelen is dat een  feromoon een directe boodschap afgeeft aan de hersenen. Om precies te  zijn: aan de hypothalamus, een hersencentrum dat geassocieerd wordt met  stemmingen, (seksueel) gedrag en algemene lichaamsfuncties. Een feromoon  geeft dus alleen een signaal af dat het lichaam ertoe aanzet om  bepaalde hormonen aan te maken. Wiedhaup noemt het heel eigentijds \u0152een  email onder de medicijnen.\u00b9<br \/>\nOp het ogenblik worden in Salt Lake City de eerste klinische  tests uitgevoerd met het oog op veiligheid. Volgend jaar moet meer  duidelijk worden over de werkzaamheid tegen menstruatieklachten. Een  eventueel medicijn zal zeker nog drie tot vijf jaar op zich laten  wachten.<br \/>\nPherin heeft nog meer pijlen op z\u00b9n boog. Een directe verbinding  met de hypothalamus lijkt de weg te openen naar tal van therapeutische  doelen. Dr Monti noemt angstbestrijding, regulering van de menstruatie,  productie van sperma en bestrijding van depressiviteit. \u00b3Al die zaken  lijken bij uitstek geschikt voor behandeling met feromonen.\u00b2<br \/>\nEn hoe zit het met een absoluut onweerstaanbaar parfum zoals in  Roald Dahls \u0152Oom Oswald\u00b9? Pherin Corporation kent inderdaad nog een  andere onderneming die zich toelegt op de ontwikkeling van \u0152Erox\u00b9  parfums. \u00b3De enige met menselijke feromonen.\u00b2 kraait de reclame. Maar de  werking is wat onverwacht: de parfum voor mannen bevat vrouwelijke  feromonen en omgekeerd. Het parfum is dan ook niet bedoeld voor mannen  om vrouwen mee te lokken (of omgekeerd), maar het wil de drager het  genoeglijke &#8216;after-sex&#8217; gevoel geven dat tot nu toe alleen de naakte  huid van de partner kon verschaffen.<\/p>\n<p>copyright  \u00a9 Het Inzicht \/ Jos Wassink, 1999<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Haagsche Courant, 12-04-1999 Medicinale werking van klamme oksels Duikt u ook zo graag in oksel of decollet\u00e9 van uw geliefde? De wetenschap begint te begrijpen waarom. De aantrekkingskracht van zweet, dierlijke lusten en fetisjisme met ondergoed zijn allemaal terug te voeren op feromonen, chemische boodschappers die voorkomen in zweet. Pilfabrikant Organon in Oss ziet er [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9],"tags":[],"class_list":["post-560","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-haagsche-post"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/560","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=560"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/560\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":562,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/560\/revisions\/562"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=560"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=560"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.joswassink.nl\/inzicht\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=560"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}